Pfoe! Het voelt alsof ik al drie weken op deze camping ben, terwijl dit dag nummer 5 is. Zo erg voel ik me hier thuis. De tijd vliegt voorbij hier, ik heb een leuk animatieteam en de kinderen zijn echt fantastisch. Ook is de waterglijbaan erg ‘Daniek-proof’. Nu zit ik even chill met mijn voeten op een stoel te genieten in de schaduw. Het is hier echt heerlijk weer!
Zaterdag ben ik met Eurolines naar Tours gereisd, en vanuit daar op zoek naar het treinstation. Samen met Twan had ik een gezellige wandeling om 6 uur in de ochtend. De stad sliep nog, toen we op het station zaten te genieten van een kopje thee (ik lust geen koffie), kwam het allemaal tot leven. Het treinkaartje kopen was onze eerste Franse uitdaging. Le guichet was om half 7 nog gesloten en avec une carte bancaire was het ons gelukt om de treinkaartjes uit het automaat te halen. Ook kwamen we erachter dat de Franse treinen vrij korte stops maakten. De deur ging te vroeg dicht, een conductrice met een zwaar ochtendhumeur heeft de deur weer open geholpen.
Iets voor tienen waren we dan eindelijk op de camping. De campingbazin heeft ons opgehaald, een lieve, vrolijke vrouw die ook nog eens Nederlands is. Beter konden we het niet treffen, hier aangekomen was er regiobezoek. Nina miste ons zo erg dat ze die avond nog terug kwam ;). De rest van het campingpersoneel heb ik inmiddels ontmoet, allemaal vrolijk en lief. Het voelt hier als een grote familie. Elke dag twee, drie of vier kussen met een bonjour et ça va. De rest van de tijd vloog echt voorbij, net hebben Renée en ik het lekkerste ijs van de wereld gegeten: limoenijs (mét stukjes limoen).
Het overschakelen tussen de talen Frans, Nederlands en Engels wordt al steeds moeilijker voor mij. Uitspraken als ‘Fine evening’ ‘het is dommage dat je weggaat’ & ‘voila’ bij het aangeven van dingen passeerden de revue. Het toppunt van de week was le quatorze juillet, nadat we de ballonnen hadden opgelaten bereidden we een feestmaaltijd (pizza) bij onze Franse collega Axel thuis. Daarna was er een grote lampionnenoptocht en een feest op het veldje dicht bij onze camping. Heel het dorpje was uitgerukt, er was een erg leuk bandje en le feu d’artifice étais très fantastique!
Animatiewerk is superleuk, het is hard werken – zelfs in onze pauzes, maar je krijgt er heel erg veel voor terug. Veel glimlachende kinderen en een mooie tekening. In het Lennypak voelde ik me echt een beroemdheid. Samen met de twee schildpadden wordt er elke ochtend een rondje gereden met het golfkarretje. Kinderen zijn er dol op! Het allerleukste vind ik nog wel de minidisco aan het zwembad! Ik hoop zaterdag nog een blog te kunnen schrijven met de avonturen die ik meemaak, we hebben hier zeker niks te klagen. Vanavond komt er een muziekgroep uit Oekraïne en morgenavond geven wij als animatieteam een showtje weg.
Au revoir et des grandes bisous de la camping La Grande Tortue!
