Nog maar een nachtje en dan vertrek ik naar Frankrijk. Mijn moeder zei laatst tegen mij “vlak voordat jij op vakantie gaat, vraag je me altijd zo’n tien keer of je alles wel mee hebt”, en ja, dat is nu weer het geval. Natuurlijk heb ik er onwijs veel zin in, maar stiekem, slaat de stress ook wel een beetje toe.
Ik heb weken, zelfs maanden naar deze vakantie toegeleefd, naar vrijdag 1 juli. De dag waarop ik naar Frankrijk vertrek. In mijn vorige blog heb ik mijn hele reis wat betreft voorbereiding uitgelicht. Het lijkt allemaal heel mooi: zon, camping, kinderen, vakantie, Frankrijk, twee maanden verlost van je ouders en vervelende broertje, maar toch lijkt de keerzijde voor mij deze dagen iets zwaarder te wegen.
Mijn vertrouwen en enthousiasme heeft enigszins plaats gemaakt voor onzekerheid in angst. Ik weet dat, als ik eenmaal een paar dagen op de camping ben, alles vast prima zal verlopen en ik beter weet wat er van mij verwacht wordt. Maar op dit moment spoken er veel vragen door mijn hoofd als “kan ik dit werk wel?” en “vinden de kinderen mij wel leuk?”. De enige manier om deze vragen beantwoord te krijgen, is om het avontuur aan te gaan, ik moet het gaan ervaren!
Voorbereiding
Daarom ben ik mij zo goed mogelijk aan het voorbereiden. Een week van te voren was ik al begonnen met het inpakken van mijn koffer, en nee mam, dat is niet een beetje overdreven, dat is anti-stress. Natuurlijk hoort daar wel bij dat ik dagelijks mijn paklijst met mama doorneem, waarop ze elke dag weer zegt: “Is zeven shorts niet een beetje veel? En vijf bikini’s is ook wel wat overdreven misschien.”
Naast het inpakken van mijn koffer is er meer, ik ga niet op vakantie, maar ik ga werken. Ik kan nog steeds geen genoeg krijgen van de minidisco, soca soca, ritmo vuelta, veo veo.. ze zitten al weken in mijn hoofd, en ondertussen ook in die van mijn gezinsleden, oeps, sorry! De laatste voorbereidingen thuis zijn nu een feit. Mijn speciale Team4Animation map wordt steeds dikker en het handboek steeds ouder.
Afscheid
Behalve het voorbereiden, is er nog iets anders belangrijks dat mij bezig houdt. Er zijn namelijk heel wat mensen die ik ga missen deze zomer, of juist niet natuurlijk, hehe. Ik ben enorm verwend door mijn vriendinnen, ouders, broertje en familie, met mooie cadeaus en lieve woorden. Maar ook docenten, kennissen, dansgenootjes etcetera hebben mij vertrouwen ingesproken en veel plezier gewenst. Ik ben heel erg dankbaar voor al deze lieve mensen, maar dat maakt het afscheid niet makkelijker. Gelukkig ben ik maar twee maandjes van huis en ga ik (nog) niet naar de andere kant van de wereld.
Al met al heb ik er zin in, bereid ik me zo goed mogelijk voor en ga ik het over een paar dagen ervaren! Ik ben benieuwd in elk geval!
