Hier ben ik weer, vanuit het mooie, zonnige, warme Frankrijk! Wat een eerste week, het is onmogelijk om alles te vertellen met deze paar woorden.. dus ik zal bij het begin beginnen.
Vorige week zaterdag, na een trein+bus reis van 10 uur, aangekomen bij de bushalte in Apt. Wij waren keurig op tijd, gelukkig hadden we ons er al op voorbereid dat we een tijdje moesten wachten, ruim een half uur later kwam er eindelijk al toeterend een klein Peugeotje aan. Onze chef haalde ons op.
Aangekomen bij het hotel meteen voorgesteld aan al het aanwezige personeel, en allemaal in het Frans. Ik moet eerlijk zeggen dat dat me wel zwaar valt zeg. Het is wel even anders dan een gesprekje met mijn lerares Frans. Alles gaat zóóó snel. Ik merk wel dat het Frans me nu makkelijker afgaat dan aan het begin van de week maar het blijft, “uhhh oui, uh je ne comprends pas, excuse moi?” Ik vind het heel vervelend omdat ik me lastig kan uiten in het Frans, mais j’essaye. Mensen hier helpen me graag als ik er niet uit kom, en leggen alles graag nog een keer uit. Het gaat beetje bij beetje beter merk ik. Het zal wel goed komen.
Goed, tot zover mijn Frans. De eerste avond meteen al aan het werk gezet en vervolgens ging alles in sneltreinvaart: sportactiviteiten, spelletjes, bingoavondjes, karaoke, dansavondjes, etc. Op het moment is het hier overigens heel rustig, op een grote groep Franse oudere mensen (minimale leeftijd van 70 jaar denk ik) na, dus erg veel animo is er niet. Dat betekent ’s ochtends om 10 uur volleyballen met z’n tweeën en vervolgens een waterpolo toernooi van één tegen één. Maargoed onze chef wil dan ook dat we alles ”tres tranquille” doen (alles dus heel relaxt, rustig aan, inclusief een verplichte siësta, geen probleem hoor!).
Morgen begint het pas echt, de “wat oudere” mensen hier gaan morgen weer weg, wel jammer, ze waren allemaal zo lief. Ze vonden ons zo mooi en jong, en ze wilden dan ook maar wat graag met ons dansen en op de foto.
Morgen krijgen we precies het tegenovergestelde. Het hotel telt ruim 100 kamers, en die worden vanaf morgen vooral bezet door gezinnen, dus laat de kinderen maar komen, ik ben heel benieuwd en heb er heel veel zin in!
Au revoir! À bientôt!
