‘Het is wel een beetje een mannetje hoor’ waarschuwde ze me voordat ze de bus instapte op weg naar de vaste wal. Zo noemden de eilanders het. De dag erna zouden we kennismaken met onze nieuwe recreatieleider, en dit klonk nog niet alsof ik goed met hem overweg zou kunnen… ‘Ik ben benieuwd’ zei ik en ik wenste haar een goede reis naar huis.
Daan was zijn naam, zijn ogen lachten toen hij zich voorstelde. Een vrolijke verschijning met donker haar. Hij was ongeveer net zo groot als ik. De vorige leider had gelijk, maar het bleek dat Daan en ik het goed met elkaar konden vinden. Hij was iedere dag vol nieuwe ideeën en energie. En waar hij ook was, er gebeurde altijd wel iets.
Met Daan ging overal een schepje bovenop. We werkten meer dan nodig was uit enthousiasme, maakten grote decors en elke activiteit in het animatieprogramma was een feestje. Maar ook na werktijd liep het geregeld ‘anders dan anders’. Er werden complete playbackshows gehouden in ons huis boven de bowlingbaan. Verkleedkleren lagen overal en de verf zat vaker op de muren dan op het papier. Na het stappen in De Mill moest je standaard eerst je bed ontdoen van volleybalpalen, skippyballen, lijmpotjes en grote schaakstukken. Daan had het tot een kunst verheven om complete stellages op onze bedden te bouwen… Na die zomer hielden Daan en ik contact en schreven we ons allebei weer in voor een jaar op Ameland.
Het jaar erna werkten we weer samen op het eiland, samen met Debbie en Marijn. De mensen die ons goed kennen, kunnen zich hier een heleboel bij voorstellen… Het animatiewerk vond ik heel bijzonder. De kinderen waren fantastisch, bijna fans. Ouders waren super dankbaar en we werden behandeld als supersterren, de waardering was enorm en dat voelde heel goed. Het was een boost voor mijn zelfvertrouwen.
Na die zomer bleef het contact bestaan en Daan en ik werden een setje. Het leukste van de wereld zelfs. Het was altijd Daan z’n droom geweest om een eigen bedrijf te beginnen in de animatie. Samen met een oudere collega begon hij een bedrijf voor kinderfeestjes: Vieronsfeest.
Vieronsfeest groeide een aantal jaren later uit in Animatiewerk. We waren toen allebei 23 en enthousiast over de stappen die we samen zouden zetten. Een bedrijf voor animatieteams op vakantieparken. Na lange discussies in de huiskamer van de Heymanslaan, kozen we Animatiewerk.nl en we kwamen erachter dat die domeinnaam nog vrij was. Bij de Kamer van Koophandel stonden we binnen 10 minuten weer buiten en thuis dronken we champagne om het zelf dan maar bijzonder te maken. Mijlpalen moet je tenslotte vieren toch?
Er volgde een tijd van knetterhard werken, samenwonen, verschillende banen met elkaar proberen te combineren en heel veel leren. We maakten een korte promotievideo, brandden die op een dvd en stuurden die naar verschillende parken in Drenthe. De manager van Landgoed ’t Wildryck in Dieverbrug gaf ons een kans en ons eerste contract was een feit. Champagne! Het leuke is, dat we tot op de dag van vandaag de animatie verzorgen op ’t Wildryck.
Inmiddels zijn we weer wat jaren verder en hebben we een fantastische club mensen om ons heen verzameld. Het voelt als een grote vriendengroep en het is te gek dat we nu zijn waar we al die jaren voor hebben geknokt. We bedienen inmiddels meer dan 40 vakantieparken. Het is keihard werken en elk jaar is er wel een momentje dat ik het niet meer zie zitten. Dan wordt het te druk, is er teveel werk en ben ik de magie even kwijt. Dan is Daan er om me eraan te herinneren hoe tof dit bedrijf is. En hoeveel leuke mensen er met ons werken. En hoeveel fantastische projecten we doen. En dat we het samen kunnen.
Met veel enthousiasme en een mooi vriendenteam hebben we het bedrijf vanaf nul opgebouwd. Dat was hard werken, maar de sfeer was, en is, geweldig. We zijn door de jaren heen gegroeid en komen nu op een punt waar we een ander soort hulp nodig hebben. Want organisatorisch is het wel een ‘dingetje’ allemaal. Werving en selectie, 180 medewerkers aansturen, inplannen, programma’s matchen met de vakantieparken en zorgen dat alles op rolletjes loopt. En als ik eerlijk ben, vind ik dat administratieve werk niet zo heel leuk. Ik werk, net als Daan het liefst in de praktijk. Met mensen en bedrijven om ons heen die we nóg beter kunnen maken. Dat deden we de laatste twee jaren veel te weinig, doordat de organisatorische kant zoveel tijd opeiste.
Animatiewerk heeft aandacht en tijd nodig. Omdat we nog veel meer structuur kunnen aanbrengen, bijvoorbeeld in administratie, planning en programmering. En dat is niet iets dat wij het liefste doen. We hebben het er avonden lang over gehad om alle opties af te wegen. Bij een haardvuur in de tuin, op vakantie aan de Belgische kust en thuis op de bank. De conclusie ken je, het was mooi zo.
We werken achter de schermen al een aantal jaren samen met Team4Animation, en we vroegen Richard en Jeroen of zij het zagen zitten om de Nederlandse markt op te gaan. Deze boys zijn de juiste keuze voor Animatiewerk en los daarvan kunnen we het goed met ze vinden. Zij waren enthousiast en we zijn samen het overnametraject ingegaan.
Deze overname biedt kansen. Voor Animatiewerk, voor al onze lieve animatiewerkers en voor Daan en mij. Er komt een groter team met veel kennis over de markt. We vullen elkaar goed aan en zien de samenwerking met veel plezier tegemoet. Samenwerking inderdaad, want Daan en ik blijven gewoon werken bij Animatiewerk. Om te doen wat we het leukste vinden: trainen, coachen, marketing, sales en het adviseren van klanten. Daar hebben we heel veel zin in, want daar zijn we op onze plek.
Wij gaan met een grote glimlach het nieuwe jaar in. En Daan kennende, gebeurt er als vanzelf wel weer iets wat ik niet verwacht. Dan staat er een ezel in de tuin. Of wil hij een nieuw sneakermerk op de markt brengen. Ik ben benieuwd… Proost, op een hele mooie mijlpaal.
